Gadżety szpiegowskie to nie tylko domena detektywów, agentów wywiadu i bohaterów filmów sensacyjnych. Dzięki rozwojowi technologicznemu urządzenia detektywistyczne stały się dziś powszechnie dostępne i na tyle tanie, że każdy może sobie na nie pozwolić. Jednym z najciekawszych urządzeń tego rodzaju jest mikrosłuchawka. Matura, ważne rozmowy biznesowe czy prowadzenie prelekcji – sprzęt ten przydaje się w wielu sytuacjach. Możliwość cichej komunikacji i przekazywania informacji w dyskretny sposób czyni z niej idealną pomoc dydaktyczną.

Od drewnianego cylindra do mikrosłuchawki

Mikrosłuchawki od lat wykorzystywane są przez przez prywatnych detektywów i służby wywiadowcze jako podstawowe narzędzie pracy. Nic dziwnego – podczas operacji śledczych dyskretna komunikacja jest na wagę złota. Musiało minąć jednak dużo czasu, aż miniaturyzacja technologii umożliwiła opracowanie takiego rozwiązania. Warto w tym miejscu pokrótce prześledzić drogę rozwoju słuchawek aż do przedmiotu dzisiejszego artykułu.

Już na początku XIX wieku francuski lekarz René Laennec stworzył coś na wzór prymitywnego prototypu słuchawek w postaci drewnianego cylindra służącego do osłuchiwania pacjentów. Kolejny ważny etap nastąpił w 1881 roku, kiedy to francuski inżynier Clément Ader zaprezentował w Paryżu słuchawki do odsłuchu koncertów operowych. Wynalazek nazwany théâtrophone przypominał kształtem dużą procę lub stetoskop – trzymało się je za długi uchwyt przykładając do uszu rozwidloną część z głośniczkami.

Dziewięć lat później, w 1890 roku théâtrophone został wykorzystany przez brytyjską firmę Electrophone, która opracowała urządzenie zwane elektrofonem. Wynalazek ten można traktować jako przodka dzisiejszych usług streamingowych w rodzaju Spotify. Po wykupieniu subskrypcji (kosztującej 5 funtów miesięcznie) obywatele mogli połączyć się z centralą telefoniczną i odsłuchiwać występy na żywo z teatrów, oper, a nawet kościelnych nabożeństw w całym Londynie. Usługa funkcjonowała z powodzeniem między 1895 a 1925 rokiem i w tym czasie była główną rozrywką towarzyskiego świata wyższych sfer.

mikrosluchawka-jak-uzywacjpg

Następny przełom nastąpił dzięki Nathanielowi Baldwinowi, który w 1910 roku opracował pierwsze słuchawki przystosowane do noszenia na głowie. Miały one posłużyć do wzmocnienia dźwięku kazań wygłaszanych w świątyni mormonów, do której Baldwin regularnie uczęszczał. Kilka lat później amerykańska marynarka wojenna kupiła od firmy Baldwina dziesiątki par słuchawek dla swoich operatorów radiowych. W wyniku różnych złych decyzji (m.in. nieopatentowania swojego wynalazku) firma Baldwina zbankrutowała, zaś niszę na rynku przejęło po niej przedsiębiorstwo Chester Brandes Company. Trafiła ona na bardzo podatny grunt – słuchawki były bowiem niezbędne do korzystania z coraz popularniejszych radioodbiorników, które początkowo nie posiadały klasycznych głośników.

W kolejnych latach nowe modele słuchawek cieszyły się dużym powodzeniem w trakcie II wojny światowej, później zaś wykorzystywano je głównie w radiofonii i telefonii. Kolejnymi istotnymi punktami na drodze do mikrosłuchawki było wynalezienie słuchawek stereofonicznych SP-3 opracowanych w 1958 roku przez Johna C. Kossa oraz debiut Walkmana firmy Sony w 1979 roku.

Zwłaszcza to drugie wydarzenie okazało się przełomowe – po raz pierwszy w historii melomani mogli zabrać swoją muzykę gdziekolwiek tylko chcieli. Era cyfryzacji i miniaturyzacji technologii przyczyniła się ostatecznie do opracowania bezprzewodowych słuchawek, a w konsekwencji także mikrosłuchawek szpiegowskich. Prototyp tego urządzenia został wykonany na początku lat 90. i od tamtego czasu było ono sukcesywnie udoskonalane.

Mikrosłuchawka - jak używać?

Mikrosłuchawka jest niewielkim urządzeniem przypominającym aparat słuchowy, które umożliwia bezprzewodową, dyskretną komunikację z drugą osobą. Sprzęt współpracuje z dołączonym do zestawu transmiterem indukcyjnym zapewniającym połączenie (kablowe lub, znacznie częściej, przez Bluetooth) z telefonem komórkowym.

Korzystając z indukcji elektromagnetycznej transmiter przekazuje sygnał bezpośrednio do słuchawki. Zewnętrzna strona słuchawki powleczona jest zwykle gumowym materiałem przypominającym ludzką skórę, co czyni ją trudno widoczną dla postronnych osób.

Jeśli chodzi o to, w jaki sposób używać mikrosłuchawkę, to sprawa jest banalnie prosta! Pętlę indukcyjną należy ukryć pod ubraniem, tak aby była ona niewidoczna - najłatwiej zawiesić ją na szyi - a słuchawkę umieszczamy w uchu. Oczywiście uprzednio urządzenie należy uruchomić, ale tutaj również kroki nie są skomplikowane. Cały proces można obejrzeć w materiale video przedstawionym powyżej.

Pierwotnie mikrosłuchawki były wykorzystywane głównie przez policję i służby specjalne – szczególnie upodobali je sobie np. agencji Secret Service. Dzięki mikrosłuchawce mogą oni prowadzić dwustronną, dyskretną rozmowę pomiędzy sobą lub personelem ochrony. Mikrosłuchawka z czasem upowszechniła się również w użytku cywilnym. Wykorzystywane są np. podczas ważnych rozmów biznesowych i przy prowadzeniu rozmaitych wykładów i prelekcji.

Mikrosłuchawka z pętlą indukcyjną

mikrosluchawkaz-petla-indukcyjna-toppro-bt-3

Jeżeli szukasz skutecznej mikrosłuchawki wybór może być tylko jeden – wybierz model TopPro BT-3 - mikrosłuchawka z pętlą indukcyjną. Sprzęt jest całkowicie dyskretny i zarazem łatwy w obsłudze – bez trudu obsłużysz go za pomocą wygodnych przycisków. Urządzenie zapewnia dobry odbiór dźwięku, zaś czuły mikrofon pozwala na swobodną i zarazem dyskretną komunikację.

Mikrosłuchawka z pętlą indukcyjną posiada kilka praktycznych cech, ale jej główną zaletą jest nieograniczony zasięg rozmowy dzięki łączności GSM – nie ma więc znaczenia, gdzie znajduje się Twój rozmówca. Równie istotny jest też czas pracy – mikrosłuchawka wytrzyma do 5 h, pętla indukcyjna zaś może funkcjonować przez 12 h w czasie rozmowy i do 100 h w trybie czuwania. Jest to nieoceniona zaleta podczas długich rozmów biznesowych.

Podziel się tym
Tweet about this on Twitter Share on Reddit Share on Facebook Share on LinkedIn Email this to someone